Milton Lloyd - Hawaii

من عاشق این عطرم
نه فقط بخاطر حس نوستالژیک بودنش، ترکیب رایحه گل با حس گرما، و موندگاری خوبش
بلکه تا یادم میاد این عطر روی میز آرایش مامانم بوده، و هربار مامانمو بغل کردم این بو رو میداده
هاوایی تا ابد برای من یادآور عطر مامانمه، همینطور بوی عروسی ها و دورهمی های دهه ۶۰ و ۷۰
و عاشقانه دوسش دارم

عطر و ادکلن ها اگر آهنگ بودند .🎧
هاوایی میدلتون لوید میشد .کلاغ دم سیاه شهره 😅

شاد، لطیف، دخترونه و نوستالژیک.
بوش منو می‌بره به خونه‌ای قدیمی، جایی که برای حجله‌ی عروس همه‌چیز از چند روز قبل آماده می‌شد.
ملافه‌های نو را توی حیاط روی بند می‌انداختند، باد آرام از میان‌شان رد می‌شد و بوی صابون، گل، و آفتابِ عصر با هم قاطی می‌شد
می‌گویند مغز برای بقا می‌جنگد.
خاطره‌ها را نگه می‌دارد، حتی آن‌هایی را که درد دارند.
بوها را محکم‌تر از هر چیز دیگری ذخیره می‌کند؛
چون بو، راهِ فرار ندارد… مستقیم می‌رود سراغ جان.
میلتون هاوایی برای من بوی حجله‌ای‌ست که هنوز سفید است،
وقتی عطر روی پوست می‌نشیند،
مغز شروع می‌کند به ورق زدن.
عکس‌ها، صداها، خنده‌ها،
و بعد…
شاید همین است رازِ بوها…
آن‌ها نمی‌گذارند کامل فراموش کنیم،
اما کمک می‌کنند زنده بمانیم.
کمک می‌کنند بفهمیم
حتی اگر گذشته دیگر تکرار نشود

چند ماه قبل که به دیدن خواهرم رفتم، صحبت ادکلن شد و خواهر زادم گفت دایی مامان از کربلا ادکلن آورده دیدی؟ گفتم نه چه ادکلنی؟ بیار ببینم، رفت آورد باتل عجیب غریبی داشت، خواهرم گفت حسن بزن ببین یاد چی میفتی، من زدم و فقط گریه کرم، گفت تو هم یاد هاوایی که بابا قدیما میزد افتادی؟ و من که خیس اشک بودم گفتم آره آبجی دقیقا، از اون روز به بعد نظرم در مورد هاوایی عوض شد و بیشتر از قبل دوستش دارم بخاطر قدیما...

ممنون از همه عزیزان عطرافشانی 🌹

هاوایی عطری است آرام، درخشان و شاد که مثل تابستانی آرام در ساحل اقیانوس آرام، تو را در میان گل‌ها و نسیم نمکی دریا مینشاند. عطر در نگاه اول گلی‌ سفید است اما نه خفه یا سنگین بلکه سبک و غوطه‌ور در خنکی طبیعی و طراوت شکوفه‌ها.
با اولین اسپری بویی از شکوفه‌ی پرتقال تازه بازشده حس میشود درخشان، کمی تلخ و بسیار تمیز.
انگار صبح زود در باغی در هاوایی قدم میزنی و نسیمی که از سمت دریا می‌آید گل‌های سفید را می‌لرزاند.در همین لحظه است که عطر حالت خوش‌ذوق و خوش‌خلق خودش را نشان میدهد انگار لبخند زدی به روزی تازه.
در میانه گل مریم کرمی و نرم جلو می‌آید و همراهی میشود با رز سبک و یاس لطیف.
گل مریم اینجا مثل نسیمی است که از عمق باغ عبور کرده شاد و لطیف است.رز هم حالت زنده و تمیز دارد شبیه رز سفید تازه چیده‌شده.
در پایان، بوی تمیز مشک صابونی و چوب صندل سفید به‌جا می‌ماند.
این پایه نرم و دل‌نشین است و باعث میشود عطر حالت آرامش‌بخش و تسکین‌دهنده پیدا کند.
به‌نوعی عطر در پایان مثل لبخند بعد از مدیتیشن است بدون هیجان ولی پر از حس رضایت.
هاوایی بوی آرامش در طبیعت گرمسیری است.
نه تند است نه سنگین بلکه پاک و درخشان، آفتابی و مثبت.برای روزهای بهاری یا تابستانی عالیه، مخصوصا وقتی دلت بخواد حس خنکی و تمیزی گل‌های سفید رو با خودت حمل کنی.
هاوایی مثل نوای آرام یک موج بر ساحل است می‌آید نوازش میکند و بی‌صدا میرود اما رد عطر گل‌های سفیدش تا ساعت‌ها در خاطره میماند.

بوی مهر زندگی در مهرترین ماه سال...بوی آوای زندگی در کوچه‌های خاک و خاشاک...بوی صفای زندگی در سرای خنده‌های آسان زندگی...بوی ترشی های میوه‌جات و صیفی‌جات در سفره‌های زندگی...
یادش بخیر درست اول ابتدایی بودم که مادرم این عطر رو توو بازار واسه خودش خرید. اولش که رفتم مدرسه برای آغاز تحصیل، روز اول اکثر مادران بچه ها اومده بودن جلوی درب مدرسه داشتن بچه هاشون رو نگاه می‌کردن. اون روز ظهر بود مادرم به مانتوش این عطر هاوایی رو اسپری کرد و رفتیم تا منو به مدرسه تحویل بده. نمی‌دونم چرا من برای اولین بار در همون اولین روز اول ابتدایی، شیفت ظهر رفتیم مدرسه چون مابقی دوران تحصیل همیشه روز اول رو شیفت صبح رفتیم واسه تقسیم کلاس ها.
بوی این عطر با اینکه رایحه‌ای گلی خوبی داشت اما یه ترس یا هراس رو در من ایجاد کرده بود چون فکر می‌کردم دارم به جایی میرم که هیچی بلد نیستم و هیچوقت نتونم درس یاد بگیرم. خیلی استرس داشتم، واقعاً فکر می‌کردم که قرار نیست خواندن و نوشتن یاد بگیرم. خلاصه با تمام ترسی که داشتم رفتیم مدرسه و درب آهنین بزرگ مدرسه رو بستند و تقسیم شدیم و رفتیم داخل کلاس. ساعت اول هیچکس نیومد داخل کلاس، زنگ سیاحت شد و ساعت دوم یه خانمی اومد گفت من معلم شما هستم اسمش به نظرم خانم حصیری بود که فکر کنم شبیه دخترهای هندی بود، جالب اینجاست که من چهره ی تمام معلمانم از دوم ابتدایی رو یادم هست اما نمی‌دونم چرا معلم اول ابتدایی رو اصلا چهره شو یادم نیست.!!
این خانم معلم وقتی وارد کلاس شد دقیقاً همون بوی عطر مادرم ازش میومد و من تونستم آروم بشم و ترسم بریزه‌. با اینکه خیلی از بچه ها گریه هم کردن اون روز توو مدرسه اما من بخاطر استرسی که داشتم گریم نیومد و با اومدن خانم معلمی که بوی عطر مادرم رو پخش می‌کرد، دیگه نمی‌دونم چرا خیالم راحت شد.
چه روزگاری رو سپری کردیم از چه دورانی زندگی کردیم تا به امروز. برخی عطرها بوی آنقدر خاصی دارند که فقط بایستی در برگ‌های تقویم زندگی به دنبالشان بود. بوی عطر هاوایی یکی از این عطرهای خاطره انگیز است که در اوج سادگی، پیچیدگی تاریخ زندگی را یدک می‌کشد. امروز هم یکی از همین عطر هاوایی رو در آرشیوم دارم و با بونوازی اش دارم سعی می‌کنم تا بتونم چهره ی معلم اول ابتدایی سال ۱۳۷۰ رو به یاد بیارم.
........
کیفیت ساده در ماهیت رایحه، مناسب تن‌پوش بانوان در روزهای بهاری و پاییزی با ماندگاری و پراکنش خوب در زمان قدیم و متوسط در زمان حاضر.
سپاس از همراهی بزرگواران...

فکر میکنم سال ۸۲ بود که رفته بودم استان کرمان و بعد از اسکان در محل اقامت شب قرار بود جایی مهمانی برم گفتم برم یه عطر بگیرم. یه مغازه پیدا کردم و گفتم یه عطر ارزون بده امشب کار رو راه بندازه و مغازه دار این عطر رو داد و من شب بعد از آماده شدن با توجه به ارزون بودن و گفتم شاید پخش بو نداشته باشه قشنگ دوش گرفتم باهاش. بعد که رفتم داخل ماشین نشستم خودم و دوستم جوری به عطسه افتادیم که بیا و ببین. کلا بماند که بخاطر بوی تندش و سنگین چقد در مهمونی معذب بودم که دقت به رایحه دیگه نداشتم بعد از برگشتن به خونه کل باتل رو انداختم سطل آشغال از ناراحتی :)). البته الان قطعا میخوام یکیشو بگیرم در مجموعه م داشته باشم. حافظه بویاییم از این عطر پاک شده و نمیدونم خوشم بیاد ازش یا نه(البته با توجه به همه گیری در گذشته حتما برام آشنا خواهد بود) ولی با توجه به اینکه عطرهای گلی رو میپسندم میخوام داشته باشمش هر چند باید کلی بگردم اصل و ترجیحا قدیمیشو گیر بیارم.

✨سلام
✨روزتون
✨پر از خیر و برکت
هر وقت به میلتون با باتل لیمویی اش خیره میشوم یاد و خاطرات زیبا و‌خوشبوی بیست سال پیش مثل صحنه های یک فیلم از جلوی دوربین چشمانم عبور میکند، سالهایی که پر از شور و نشاط و تازه در عنفوان نوجوانی بودم، به اون سالها که برمی‌گردم میبینم اگر عطری اونزمان خوشبو بود دلیل اول و اصلی اش عطر و خوشبویی واقعی آدمهای اطرافمان بود، مثل پدرها، مادرها، برادرها، معلم ها و سایرین بزرگترهایمان،همه چیز دقیق و حساب شده بود، بیشترین میزان این نظم و دقت را تو رفتار برادر بزرگم می‌دیدم که اون سالها دبیر بود و تدریس میکرد، عطرهای زیادی داشت از دکانهای عطرفروشی که اون موقع کل اجناس آرایشی بهداشتی را در یک مجموعه با هم میفروختن نه بصورت جداگانه تهیه شان میکرد، او تنپوش میکرد و ما حظ بویش را می‌بردیم و میچشیدیم، با پیراهن تمییز سفید و اتو کشیده و شلوارهایی پارچه ای که همزمان نظم خاصی به تیپ آدم می‌بخشیدند و اون دوره مد بودند، ریش تراشیده و سبیل پشت لب، موهای لخت سیاه شانه کرده کمی کج و روبه بالا و ساعت مچی مشکی نسبتا بزرگ که هیچوقت دقت نکردم ببینم چه مارکیه برای اون سالها،و سبیلهای پشت لب که نشان مردانگی تمام بود و ابروی پیوندی چهره ای مردانه و بسیار جدی به ترکیب صورتش بخشیده بود، چهره ای بظاهر خشن و غلط انداز در حالی که پشت این سیما قاب❤️ رئوف و مهربان و لطیف پنهان شده بود،از شخصیتهای بود سنگین،با پرستیژ که پر از ابهت و وقار بود با اینکه کودک بودم و افکارم حال و هوای بچگانه داشت ومشغول و در پی بازی کودکانه و قدرت درک بالای آنچنانی نداشتم(یعنی زبل نبودم و به هر چیزی در اطرافم دقت و فضولی نمیکردم) هیچوقت ندیدم ایشان با خانمی چه از فامیل چه غریبه ها گرم بگیرد و بخندد، حتی با بانوان همکارش ام صمیمی نبود و به شخصیت و منشش قسم میخوردند،رفبقهای زیادی داشت اما به خانه ی هیچکدامشان نمی‌رفت در عوض روزهای پنجشنبه و جمعه آنها به دیدارش می آمدند و با گله و شکایت که چرا به منزلمان نمی آیی برایش ابراز دلتنگی میکردند، میلیتون عطر مورد استفاده یه یکی از همکارانش بود که بسیار مرد جا افتاده و خوش‌تیپ و‌ خوش پوشی بود همیشه تیپ یک اقای جنتلمن را می‌زد و پوستش بمانند اروپایی‌ها برنگ قرمز بود موهای بور متمایل به رنگ شرابی داشت و پوست صورتش مثل آیینه برق میزد وقتی زنگ درب منزلمان را مینواخت قبل از ورودش عطرش به داخل نفوذ میکرد و آه چه بویی داشت چه بویی میداد عطرش باور نمی کنم این میلتون الان اون میلتون قبلا بود که این آقای جنتلمن تن‌پوش میکرد،رایحه گلی این عطر برای شامه ی من سرمست کننده، اغواگر و شادی آفرین و بهشتی بود بوی گل رزش مرا دیوانه و از خود بیخود و مدهوش میکرد تصور میکردم داخل باغی از بهشت در حال بوییدن گل رز و مریم و یاس هستم،نرم، لطیف، ملایم و با خط و رد بوی بینظیر ، غیرقابل مقایسه و تصورش با الان، گاهی اوقات با خودم فکر میکنم خدای من شرکتهای سازنده چه بر سر روایحی که عطارهای نامی خلق کرده اند آورده اند چرا اینهمه تغییر، تبعیض، فاصله،چرا دنیای پاک روایح را دستخوش و قوربانی بازیچه های افکار به اصطلاح پوچ بخطر انداختن سلامت جسم و روح و روان بشر کرده اند، واقعا به چه قیمتی؟! چرا قبلا اورجینال یک عطر قدیمی با قیمتی ناچیز به تومن آنقدر خوشبو و ماندگار و دوست داشتنی و دست یافتنی بود اما در دنیای صنعتی و مدرن امروزی با چندین و چند میلیون تومان هزینه گران و گزاف عطرها آنقدر بی جون و کم رمق و ناتوان و دست یافتن به اصل شان دشوار شده است. چه بر سر این دنیا آورده اند بماند برای اهلش و متخصصین متبحر این صنعت و کار....
جاده ی زندگیتون پر از عطر گلهای مهربانی🌸🙏

آخرین باری که این عطر رو بو کردم یه دست فروش کنار خیابون ایستاده بود و این عطر هم توی دستش بود و داد میزد بدو بدو عطر هوایی، خیلی خوشبو و ماندگار. من و برادرم ناخواسته با دیدن عطر توی دستش خندمون گرفت هوایی آخه لامصب!!!
ازش گرفتیم و بو کردیم. بو تقریبا همون بود اما نه به لطافت سال های 1370. رنگ عطر هم کمی نارنجی تر شده بود. یادمه قبلتر کم رنگ تر بود. خلاصه که عطر اصلی نبود اما بو به هر حال نزدیک به بوی اصلی بود و برای دقایقی خاطرات تلخ و شیرین اون دهه رو برام تداعی کرد.
جالبه که می بینم هنوز استفاده میشه و حتی بعضی ها با این عطر 20 سال بعد آشنا شدن. یا من پیر شدم :-) یا این عطر خوب دووم آورده چون بوی خاصی داره و عطر گرونی نبود برای همین خیلی زود توی همه خونه ها از این عطر یکی بود.

پشت میز نشستم ، نهایت تمرکز و به خرج میدم ، یه نگاه به افشانه ( لانچر گزینه بهتریه ) ، یه نگاه به نقطه مورد نظر روی لباسم ، یک ... دو .... سه ، جریان عطر با سوءاستفاده از اصل غافلگیری بعید ترین مسیر ممکن و طی کرد و عملیات برای اولین بار با شکست مواجه شد .
اپیزود اول : یه عصر بهاری ، همه در حال آماده شدن برای جشن عروسی ، مادر به یار جدا نشدنی مراسم اینچنینی مسلحِ و با چکاندن افشانه به حال و هوا اونشب رسمیت میده .....
کار نیکو کردن از پر کردن است ، تلاش دوم ، دقت بیشتر ، تمرکز بالاتر ، نفسم و حبس میکنم ، یک .... دو .... سه ، جریان عطر از نزدیک ترین فاصله ممکن هدف و ( من و ) نادیده میگیره و به فریضه خوش بو کردن اتاق مبادرت میورزه ....
اپیزود دوم : یک گروهان مسلح ، همه هاوایی به دست ، مزین به اِپُل در اندازه هایی فرای تصور ، مجهز به چندین سانتیمتر کلیپس ، موها با استعانت از بیگودی فرفری تر از موهای ایساک نیوتن شهیر ، در حال دگردیسی و اجرای حد اعلای بیفُر ... اَفتِر ، منِ سه سالِ ، صبر کنید ، من توی رختکن تالار، توی بخش زنان .... استغفر..... یاد اسکار توی طبل حلبی افتادم :)
اپیزود سوم : شلوار پیل پیلی ، شلنگ تخته ، دست افشانی های موهنِ کودکانه برای یک مشت دلار ، یعنی چیزِ نقل های صورتی و اسکناس های رنج کشیده اِربَن اِربا شده صد تومنی و پنجاه تومنی ، محظ رضای دخترو خودمِ تو گل میپُلکُنُم ، یه لحظه صبر کن ، یعنی چی ؟ آخرین کسی که برای نِیل به این هدف مقدس به این روش دست یازید یه گِل خَزَک بود که اونم طعمه منقار یه پلیکان شد ....
تلاش آخر ، تا سه نشه بازی نشه ، نهایت بهره گیری از قوه محاسبه ، و آخرین تلاش ....و... آی چشممممم .