ضمانت اصالت کالا
راندا هممی 
سلام کاربر گرامی
چطور می توانیم به شما کمک کنیم؟
محصول برند گران قیمت آمواج که با نام اپیک عرضه شده است. این محصول همچون نسخه زنانه اپیک در رنگ سبز تولید شده اما رنگ جعبه متفاوت است.
آمواج از عطرهای دوقلوی لوکس و جدیدی رونمایی کرده است که تحت هدایت کریستوفر چانگ (مدیر بخش خلاقیتهای هنری آمواج) خلق شدهاند. این عطرهای دوقلو (دارای ادیشنهای زنانه و مردانه) از اُپرای توراندخت پوچینی الهام گرفتهاند و سعی داشتهاند افسانه جاده باستانی ابریشم (از چین تا عربستان) را به تصویر بکشند. اپیک زنانه نشاندهنده قدرت و جاهطلبی است، درحالی که اپیک مردانه همچون قطبنمای جاده ابریشم نمایان میشود.
سرشاری و غنای این عطرها یادآور کالاهای تجاریای هستند که در آسیا مبادله میشدند (طلا، مروارید، چای، ابریشم، یشم، ادویهها، بخور و...)، درحالی که امضای خیرهکننده و ویژه خانه آمواج را هم با خود دارند.
اپیک مردانه از سرشتی شرقی و چوبی برخوردار است و در نتهای آغازین از روایح فلفل صورتی، هل، زعفران و جوز شکل میگیرد. نتهای میانی هم با عصارههای شمعدانی و صمغ درختچه مُر به تپش درمیآیند، درحالی که نتهای پایانی از جلوههای گرانبهای عود، نعناع هندی، چرم و روایح دودی سرشته شدهاند.
اپیک از رایحهای گرم و تلخ برخوردار است. عطرافشان این محصول سال 2009 را به شما عزیزان تقدیم مینماید.
| نوع عطر | ادو پرفیوم |
| برند | آمواج |
| عطار | راندا هممی |
| طبع | گرم |
| سال عرضه | 2008 |
| گروه بویایی | شرقی چوبی |
| کشور مبدأ | عمان |
| مناسب برای | آقایان |
| اسانس اولیه | هل ، زیره، جوز ، فلفل صورتی ، زعفران ، صمغ کندر ، گل جوز |
| اسانس میانی | شمعدانی ، صمغ درختچه مر |
| اسانس پایه | مشک ، نعناع هندی ، سدر ، چوب صندل سفید ، چرم ، روایح دودی، عود، بوته وحشی جاوی ، فیبر بیدستران |
عطر آمواج اپیک، فراتر از یک ترکیب اولفاکتوریک، یک روایت وجودی است. نامش (Epic به معنای حماسه) و ساختارش، ما را به سفری فلسفی و عرفانی دعوت میکند سفری از خودفریبی نفس تا افنا در حقیقت. این عطر را میتوان بازنمایی «سفر قهرمان» در قاموس عرفان شرقی و اگزیستانسیالیسم غربی دانست.
((اگزیستانسیالیسم یک مکتب فلسفی است که میگوید:
وجود انسان بر ماهیت او مقدم است.
یعنی تو اول به دنیا میآیی (وجود داری)، بعد با انتخابها و اعمالت، ماهیت و هویت خودت را میسازی. هیچ جوهر ازلی و قالبی از پیش تعیین شدهای برای انسان وجود ندارد.))
مقدمه: بوی تعالی (از کثرت به وحدت)
برخلاف بسیاری از عطرهای امروزی که در لحظه اول تمام خود را بروز میدهند، اپیک روایتی پلکانی دارد. این پلکانی بودن یادآور «مقامات سلوک» در عرفان اسلامی (از شریعت تا حقیقت) یا «پلههای هستی» در فلسفه نوافلاطونی (از کثرت مادی تا وحدت الهی) است.
اپیک ادعای سادگی ندارد؛ از همان ابتدا با حجم و شکوهش، انسان را به مواجهه با عظمت فرا میخواند.
نتهای اولیه اپیک، تند، تیز و تقریباً خشن هستند: فلفل صورتی، زعفران و هل..این لحظه، لحظه «پرتاب شدن» به جهان است؛ جایی که با رنج، خشونت و بیگانگی روبرو میشویم.
از منظر عرفانی، این نتها نماد «نفس اماره» و تعلقات دنیوی هستند. تندی هل، گرمای خشک کندر و تیزی فلفل، این آغاز، آشنایی با خویشتنِ خام و نفسانی است.
نت میانی: کشاکش روح و خاک (مبارزه با خویشتن)
در قلب عطر، رایحه عودی، صمغ مُر بوی دودی قرار دارند. اینجا میانه سفر است. صمغ مُر نماد هوشیاری و بیداری ذهن است.
· چالش وجودی: تقابل بوی دودی وعودی و گرمای اودیه، همان تقابل عقل و عشق، صورت و معنا است. این لحظه «اختیار» در فلسفه اگزیستانسیالیسم است؛ جایی که انسان در میانه دود و آتش (دود عود و حرارت ادویه) باید راه خود را به سوی اصالت برگزیند.
دود عود (Oud) در اینجا حکم «حجاب نور» را دارد. در عرفان، نور الهی برای چشم ناپخته، سوزان و حجابآفرین است. عود سوخته، هم نماد فنا (سوختن در آتش عشق) است و هم یادآور بوی معبد، کلیسا و مکانی مقدس.
نت پایانی: فنا و بقا (حیرت و تسلیم)
پایان اپیک، آرامش پس از طوفان است: عنبر، کهربا، چوب صندل و مشک. این ترکیب، ثبات و سکوت مطلق است. پس از تمام آن غوغای آغاز و میانه، به ایستایی میرسیم.
از دیدگاه فلسفی، این مرحله «قناعت» رواقیون یا (آرامش خاطر) در فلسفه اپیکوری است. از نگاه عرفانی، این همان «بقا بعد از فنا» است. عطری که تا این حد قدرتمندانه شروع میکند، در پایان تبدیل به سایهای نرم روی پوست میشود که دیگر تیزی و خشونت ندارد. این همان مقام «رضا» و «تسلیم» در برابر حقیقت مطلق است.
جمعبندی: حماسه سلوک فردی
آمواج اپیک شرح شورانگیز این حقیقت وجودی است تفاوت اپیک با عطرهای معمولی در همین است: اپیک به تو آرامش ارزانقیمت نمیدهد، بلکه به تو زخمِ بودن و سپس مرهم فهمیدن را هدیه میکند.
ختم الکلام: اپیک، بوی «انسان کامل» در حالت سلوک است؛ از تیغ نفس تا عرش رضا. پوشیدن آن یعنی پذیرش این که برای رسیدن به سکوت کهربایی در پایان، باید از آتش و دود عبور کرد.