BEAUFORT LONDON - Coeur De Noir

جایی که پيئر مونتال از خودش کمی دور شد وُ به تمرینِ تعدد و بسامد نشست وَ تیئری واسر قیمتِ دودمانِ گرلن رو تخمین می‌زد وُ شجره ی شکوه رو به یویو تبدیل کرده بود در سرزمینِ تراژدی، نمایشنامه و مه در یک خانه‌ی مرموز ژولی دانکلی به نبوتِ سلسله‌ی اشرار می‌رسه وُ دیوِ نابِکار بر او ظاهر میشه! زانو! احترام وَ جادوی سیاه به ایشان پيشکش میکنه! از آن پس جوهر پشتِ جوهر؛ تسخیر پشتِ تسخیر؛ رُعب پشتِ وهم، وَهم قبلِ کشف!!

درود برشما.
جناب بوترابی این خانه عجیب مخلوقاتی داره. گویند عطر وُ گوییم نه! دی ام تی!! رِیک ان روین، ایرن دوک، فاتِم وی وَ.. معجونِ وحی هستند. در اختر و تقویم صحیح استشمام بشن ایجاد خطر می‌کنند وُ بیشتر الهام!

[اشاره‌ای که به مونتال و واسر داشتم صرفا نظرشخصیِ و به حتم که حقیقت فقط در نگاه شما]

جناب بوترابی لذت بردم از نوشته‌، سلیقه و تمایلِ ناب شما. به راستی که متلکمِ آگاه شما وُ مستمع تام ما هستیم. افسوس که شاگرد پرحرفی چون من در این خانه هست و گاه و بیگاه به در و دیوار می‌پرد و آرام در سرِ بی دین خود ندارد. باشد شما بیشتر و چون من کم و کمتر...!

مسیح عزیز مستمع صاحب سخن(چون شما)را بر سر ذوق آورد.ما همگی تشنه کلام ناب هستیم.تشنه نوشته ای عاری از روزمرگی.تشنه محاوراتی خارج از محاورات هرروزه در چهار راه مخبرالدوله و فردوسی.خارج از بحث دلار و تحریم و تشنگی.گوشمان پر است از روزمرگی فرسایش و نکبت.چرا همه به عطر پناه بردیم؟چون از روزمرگی هایی که صادق خان هدایت را کشت مارا برای لختی هم که شده می هاند.ولی باز به قول صادق خان تاثیر این مخدر گذراست و دوباره روزمرگی ...اخبار...غم نان....آلودگی...نامردمی.....بنویس برادر ...بنویس