"سایحه صحرا نشین" ،مناسب ترین اسم برای این رایحه انتخاب شده.
قشنگ ترین و سنگین ترین رایحه عودی رزی که تا الان امتحان کردم همین بوده،
بعد از بو کردن ادم احساس میکنه وسط یک صحرای داغ بین کوچ نشین ها نشسته در حالیکه اونا عود روشن کردن و هم چنین باد بوی رز های صحرا رو در فضا پراکنده کرده.
من حدس میزنم کسانی که رایحه ...tauer desert رو میپسندن این رایحه هم باب میل شون خواهد بود.
همینطور به شخصه هر وقت این کار رو بو میکنم یاد اون اهنگ معروف و نوستالژی desert rose (رز بیابانی🌹🏜️) از sting میافتم و دوبرابر لذت میبرم.

در انتها،اگر رایحه‌ها شخصیت بودند،
Ombre Nomade یک صحرا گرد تنها بود که شب‌ها در سکوت صحرا قدم می‌زد و روز ها سایه‌اش همراه و هم نشین او بود.

با یک شروع میوه‌ای لطیف و شفاف باز می‌شود، حسی نرم و خیلی زود رایحه وارد فضای گلی مخملی میشه؛ ترکیبی پودری و تمیز که حس لطیف روی پوست را تداعی می‌کنه.
در ادامه، چوب صندل کرمی و سدر خشک اضافه می‌شوند و گرمایی ملایم و صمیمی شکل می‌گیره؛ انگار مثل بوی پوست تمیز زیر آفتاب ملایم عصر.
شیرینی آن بسیار کنترل‌شده است و هیچ‌ ازار و اذیتی نداره.
در مجموع؛ عطری آرام، شیک و مینیمال است که بیشتر در فاصله‌ی نزدیک صحبت میکنه تا با فریاد و هیاهو.

سلام، خیر این کار نت زنبقی نیست.
نت زنبق در عطر ها باعث ایجاد حس پودری شدن رایحه و لذا تشکیل بوی لوازم ارایشی در ذهن انسان میشه از طرفی هم خود این عطر رایحه تمیز و لطیفی مثل کرم مرطوب کننده داره که ادم رو یاد بوی لوازم ارایشی میندازه، از این رو شما فکر میکنید این کار شبیه دیور اوم اینتنسه در حالیکه این کار نت زنبق نداره.

شروعی سبز و تلخ و سنگین از کاج و برگ‌های جنگلی داره که بعد با ورود توت‌فرنگی رام میشه،ترکیبی عجیب اما جذاب از هوای مرطوب جنگل و شیرینی ملایم میوه. در ادامه، حس رزین‌های صمغی عمیق‌ترش می‌کنن و در درای‌داون با وانیل گرمای لطیفی به خودش می‌گیره که ترکیبش با توت فرنگی یه حس کریسمس گونه ای به ادم میده.
یک رایحه چوبی–آروماتیک با تم جنگلی که تضادِ طراوت سبز و شیرینی توت‌فرنگی رو به شکلی هنرمندانه کنار هم می‌ذاره.خاص، کمی نوستالژیک و کاملا امضادار.

در ضمن طرح باتل عالیه واقعا گویای وایب و حس رایحه درون خودشه.

سلام مهرداد عزیز،بله؛
شروعی درخشان از توت‌فرنگی و تمشک آبدار که یک حس نوشابه ای طور رو به ادم القا میکنه با لمس کارامل که خیلی زود با گرمای دارچین و نت سدر بالانس میشه. در درای‌ داون،رگه های چرم در کنار وانیل و تونکا عمق و شخصیت تیره‌تری بهش میدن و رایحه اون رو از وایب روایح زنانه و گوگول مگولی دور میکنن. یک گورماند میوه‌ای با ساختار شرقی که هم جسوره هم متفاوت.
یا این حال اگر از رایحه توت فرنگی خوشت میاد بهت حتما پیشنهاد میکنم cape heartache از برند imaganary author رو تست کنی،این کار رایحه توت فرنگی جدی تر و مردانه تری رو به وجود میاره که واقعا خاصه.

سلام این کار رایحه خوبی داره ولی انقدر پخش بو و ماندگاری زیادی داره من هر وقت استفاده میکنم احساس میکنم از این عطر اسانس روغنی ها دارم استفاده میکنم
البته اینم بگم که نسخه اکستریت این کار هم وارد بازر شده که میگن رایحه ش خاص تر و مردونه تره نسبت به نسخه اولیه

وقت بخیر مرسی از آنالیز های دقیق و خوبتون درباره هر عطر.
God of fire و این کار از همین برند هر دو رایحه انبه ایی دارند، حالا میخواستم بدونم به شما بین این دو کدوم رو از لحاظ کیفیت رایحه انتخاب میکنی و بین برنده این دو در مقایسه با moon light in heaven کدوم رو ترجیح میدید؟ سپاس.

سلام، خیر به نظر من بوی کیک وانیلی میده

رایحه این کار به شدت شبیه و یاداور رایحه متئو شماره 5 هست،خود متئو شماره 5 هم رایحه اش شبیه پرادا لونارسا اسپرت هست. به ترتیب کیفیت گفتم اول الکسانریا2 بعد متئو شماره 5 بعد پرادا اسپرت.
رایحه ش اصلا سلیقه من نیست با این همه سر و صدا و طرفدارا و تعریف هایی که داره .
ولی هر کسی از این کار خوشش میاد به خاطر قیمت خیلی بالای این کار، توصیه میکنم متئو رو خریداری کنه اگر دنبال این مدل رایحه با قیمت پایینتر هست.

متاسفانه بوی رز ش حس حرمی طور داره که برای ما ایرانی ها خاص و خوشایند نیست برخلاف اروپایی ها که اکثر عاشق این سبک بوی رز اند.
به گفته خود عطارش برای تولید هر باتل از این عطر 400 شاخه گل رز استفاده شده و خیلی از یوتوبر ها این کار رو بهترین کار رزی میدونند ولی به نظر من این سبک رایحه به دل خیلی از ایرانیان نمیشینه.
اور دنبال یه کار رزی سنگین خاص و مردونه هستید بهتون cartier doun soir رو پیشنهاد میکنم اگر پیدا کنید.