نخند 😂 خودم می خوام دوپ فرنچ اونیوش رو بگیرم ، ظاهرا بوش جذابه برای عموم، نظرمو پس می گیرم ، به هر حال من فعلا نه زن دارم نه بچه، پس به فکر نوادگان و میراث بوی انبه امم نیستم

من این کار رو تا حالا بو نکرده، خیلی از کارهای این خونه عطر رو اصلا بو نکردم واسه همین اطلاعاتم ناقصه نمی تونم نظر بدم. از سوسپیرو فقط اَچِنتُ ( اینم اسمش رو زیاد اشتباه می گن حتی تو انگلیسی هم اشتباهی اکنتو ، اکسنتو می گن ) تست کردم برای خودم و به نظرم خیلی گلی و زنونه بود.

خوب شد اشاره به ایتالیا کردی یه نکته بگم تلفظ صحیحش گرن بالو نیس که تو ایران بابه، گِرَن بَلّو (ل رو با تشدید باید بگی) میشه یعنی رقص مهم ، صفت تو ایتالیایی خیلی وقت ها پشت کلمه قرار میگیره، درستش این بود اسمش میشد ballo grande ولی اون صفته اومد قبل از اسم که به جای اینکه معنی بزرگ به عنوان سایز بده ،معنی بزرگ به معنی مهم بودن بده. اون e ته گرنده هم برای این حذف شد که جای حرف تعریف اومده. یعنی خواستم بگم این مراسم میلانیزه اسمشم تریک و داستان داره ، تازشم این مراسم بیشتر از این که یادآور فیری تیل باشه اتفاقا برعکس تم مراسم پذیرش انقلاب صنعتی و دست آوردش بوده. کلا داستان جالبی داره

نحوه مواجه شدن فروشگاه - ایران- مطمئنم اصل بوده- فصل بهار تقرییا ۲۵ درجه-فضای باز :
خب من تقریبا همه این لاین رو بو کردم همچنان انتخابم OG و اون فضای شادشه. اول اینکه برخلاف اسم اینتنسش انتظار عجیب غریب نداشته باشین، عین نسخه edp هستش ، همونه فقط یه کم دارک تر. اتاق پر کن نیست ولی خب کناریت قطعا متوجه میشه اینو زدی، ماندگاریش خوبه روی لباس پخشش هم متوسطه. شاید نسخه های جدید کمی ضعیف باشن که به مر ر زمان احتمالا جونشون بر می گرده ، من برخلاف بقیه خوشحال نیستم که سیبشو برداشتن اون سبزی سیب و نعناع og رو اگه مثلا غنی تر و دارک می کردن خوب میشد. به نظر من برای دمای بالای ۲۵ درجه و زیر ۱۴ درجه خوب نیست. یعنی میشه یه کار خوب برای پاییز ، بهار خنک و شب های خنک تابستون و روزهای گرم زمستون. ارزش خرید که به نظرم لو پارفام بهتر از اینه. روزگارتون شیرین

اصلا این عطر به همین اسم مشهوره: عطر عروس
به واسطه بوی سفیدش و پخش بسیار عالی و خاص مهمونیه.
خاطره ی خوبتون هم مبارکتون باشه

نحوه مواجه شدن : کوتاه مدت - فرودگاه - دمای معتدل بهاری- محیط بسته :
بریم سر اصل مطلب. بزرگترین ناامیدیم از این عطر اسمشه، "الکسیر" آدم انتظار یه تغییر اساسی داره مثلا مثل دیور سواژ و نسخه الکسیرش ، انتظار داری یه بوی کاملاً جدید و متفاوت بیاد، ولی فقط یه نسخهٔ تیره‌تر و باکلاس‌تر از همون DNA عطر Y هست. اگه Y EDP یا لو پرفیوم رو داشته باشی، ممکنه حس کنی داری دوباره پول یه چیز تقریبا تکراری رو میدی، نه یه کار کاملاً نو.
یه نکتهٔ دیگه، اگه با شنیدن اسم عود منتظر یه بوی سنگین رو داری، بهتره همین حالا بیخیال شی. عودی که اینجا هست صیقلی و تمیز و تو حد و اندازه‌های کارای دیزاینره و عملاً نقش حمایتی داره اصلا حس نمیشه.تو هوا به سمت اون عطرای آبی تگراری میره. عطری که می‌خواد تاریک و مرموز باشه، یه جاهایی زیادی محتاط بازی درمیاره.
و قیمتش؟ بدون تعارف برای این حجمش بالاست. همچنان نسخه ایی دی پیش توصیه میشه به جای این.
راجع به عملکردش هم تجربه من مثبت بوده بیشتر از شش ساعت ماندگاری روی پوست معمولی با پخشش هم خوب بوده. تقرییا یه ساعت خرده البته سه پاف بیشتر زده نشد روی پوست. توصیه برای خرید نمیشه.

نحوه مواجه شدن : داگلاس - اوایل پاییز - زوریخ - دمای ۱۴ درجه - آفتابی:
وقتی می‌زنی‌اش، یهو یه انفجار میوه‌ای و مرکباتی به آدم سلام می‌کنه که تو رو به یاد اینویکتوس پاکو رابان می‌ندازه. راستش رو بخوای، اگه چشمت رو ببندی و بو کنی، ممکنه با خودت بگی این دیگه کدوم اینویکتوسِ جدیده؟ ولی یه فرق اساسی داره: اون دی‌ان‌ای خانوادهٔ وای توش حفظ شده. یعنی یه جور تمیزی و مدرنیته توش هست که می‌گه من هنوز یه وای ام، فقط یه‌کم شل‌ و ول ترم.
خیلی از منتقدا می‌گن بوی ژل دوش و شامپو می‌ده، زیادی سنتتیکه و خلاقیتی توش نیست. مثلا انگار همه عطرهای مارک‌دار رو ریختن تو مخلوط‌کن و یه برجسب YSL زدن روش. این حرف بیراه نیست ولی خب، همه که نمی‌خوان بیان موزهٔ هنرهای معاصر، بعضی‌ها فقط یه عطر خوشبو می‌خوان که بقیه بگن چه بوی خوبی داری.
تو پرفورمنس وای لایو یه‌کم بگیر نگیر داره بسته به بچ کد داره انگار، نسخه ایی که من تست کردم تو نیم ساعت شد یه اسکین سنت ضعیف که فقط خودت می‌تونی بوش کنی اگه بینی‌ات رو بچسبونی به مچ دستت.نسخه اولیه فکر کنم اوضاعش بهتر بود.
بهار و تابستان بهترین فصل‌ براشه چون اون ترشی و شیرینی میوه‌ای توی هوای گرم می‌ترکونه. البته پاییز هم جواب می‌ده. زمستون اما شاید یه‌کم کم‌بیاره. موقعیتش؟ مهمونی، قرارهای دوستونه، استفادهٔ روزانه، باشگاه. خلاصه هرجا که نمی‌خوای خیلی رسمی باشی. دیگه شبیه آش رشته خاله اس دیگه بیارن نه نمی گی ، خفنه؟ نه ولی خب هعییی...
متاسفانه یا خوش بختانه وای لایو دیگه تولید نمی‌شه و پیدا کردنش داره سخت می‌شه. انگار YSL زود ازش دل کند و رفت سراغ نسخه‌های بعدی. پس اگه داریش، خوب نگه‌ش دار. اگه هم می‌خوای بخری، حواست باشه که نسخه‌های آخرش ممکنه همون قدرت اولیه رو نداشته باشن که به نظر اینجانب نوچ نمی ارزه! با پولش گزینه های بهتری هست.

منبع کلام مواجه شدن با این کار بر روی میز آرایش همسر دوستم :
اسپری رو که می‌زنی، اولش یه ترنجِ آروم میاد؛ ترش، خنک، ولی اصلاً تند و جیغ نیست. انگار بوی پوست یه مرکبات لطیف تو هوا پیچیده. این حس خوشِ تر و تمیز ۱۰-۱۵ دقیقه باهاته، بعد می‌ره پی کارش تا جا رو برای بخش اصلی باز کنه.
وسط کار، گل صدتومانی میاد وسط. اما نه اون صدتومانیِ وحشی و فلفلی که تو بعضی عطرا می‌زنه تو دماغت. اینجا انگار گل رو شسته‌ان، بردن تو سایه پهنش کردن. یه رز داماسک(همون دمشقی) هم بهش کمک کرده که بوی گل، گردتر و مخملی‌تر بشه، ولی ادعای رز بودن نداره. این رز با اون رزی که طائف می گن یا رزی که گلاب می گیرن فرق داره، یه ذره هلو سفید هم هست که شیرینیِ آبکی و لطیفی داره، نه شیرینیِ شربتی. نتیجه: بوی یه باغ نیست، بوی خاطرهٔ یه باغه. تمیز، زنونه، مهربون.
ته تهش، همهٔ این گل و ترنج می‌رن تو آغوش یه مشک سفید ساده و صابونی. هیچ چوب سنگین و وانیل و کهربایی در کار نیست. بیسش سبکه، دقیقاً به همین خاطر قرار نبوده عطر سنگینی باشه. قرار بوده یه چیز روشن و بی‌ادعا باشه که رو پوستت نفس بکشه، نه اینکه خفه‌ات کنه.
عملکرد:
ماندگاری روی پوست بین ۴ تا ۶ ساعت (بسته به جنس پوستت). روی لباس بیشتر دوام میاره. پخش بوش متوسط روبه‌پایینه؛ یعنی تو اتاق نمی‌پیچه و کسی رو اذیت نمی‌کنه. طرف باید بیاد تو بغلت تا بفهمدش. توی هوای گرم و بهاری عالی کار می‌کنه، سرما که بیاد، کم‌نفس می‌شه.
برای تو خوبه اگه:
دنبال عطری هستی که بشه هر روز زد، باهاش سر کار رفت، توی دانشگاه چرخید، قرار دونفره گذاشت، و هیچ‌کس هم از بوی تندش چپ‌چپ نگاهت نکنه. یه جور لطافت شیک و امروزی داره، بدون اینکه بچه‌گانه باشه. عطر امنِ خوش‌سلیقه‌هاست
برای تو خوب نیست اگه...
عاشق عطرای پیچیده‌،ماندگار و شرقی هستی، یا اینکه دوست داری عطرت حضورش رو تو جمع اعلام کنه و همه بپرسن چی زدی؟ بوکه اهل فریاد نیست.
با این قیمت به نظرم اگه سلیقه اته می ارزه وگرنه برای ایرانی جماعت گزینه های دیگه بهتره.

این عطر رو چند بار تو فروشگاه تست کردم، هم روی کاغذ هم روی پوست. چیزی که نظرمو جلب کرد ترکیب جسورانه‌ش بود. عطرایی که تمشک و چرم رو قاطی می‌کنن زیاد نیستن، مخصوصاً تو برندای دیزاینر.
شرح بو:
اوایلش یه شیرینی زیاد داره که از تمشک میاد. این شیرینی مصنوعی نیست ولی زیادی غلیظه. بعد از چند دقیقه چرم میاد وسط و شیرینی رو می‌بره عقب. چرمش یه کم خام و حیوانی هست، شبیه بوی چرم طبیعی نه کیف چرم نو. اینجا دقیقاً نقطه جدایی آدماست: یا از این ترکیب خوشت میاد یا پس میزنی. تو درای دان آخر، یه ته‌مایه وانیلی-چوبی هم حس میشه که کار رو جمع‌وجور می‌کنه.
ماندگاری و پخش:
از نظر فنی حرف نداره. رو پوست من ۱۰ ساعت به بالا موند. پخش بو هم تو دو ساعت اول واقعاً بالاست، بعد ملایم میشه ولی کاملاً حس میشه.

چه جور آدمی بهش میاد:
کسی که اعتماد به نفس داره و عطر رو برای دل خودش میزنه، نه برای تأیید بقیه. این عطر همه‌پسند نیست، اما خاصه. سن خاصی هم نداره به نظرم، از ۲۵ تا ۴۵ سال میتونه استفاده کنه به شرطی که با استایلش جور باشه.

فصل و موقعیت:
فقط پاییز و زمستان. فقط مهمونی، قرار یا دورهمی. دفتر کار و دانشگاه نه، مگر اینکه خیلی کم اسپری کنی.
نکته مهم قبل خرید:
حتماً روی پوست خودت امتحان کن. کاغذ بو رو کامل نشون نمیده. یه بار کامل یه روز باهاش بیرون برو ببین چطور رفتار می‌کنه. خیلی‌ها با باز شدنش عاشقش میشن ولی درای دان رو تحمل نمی‌کنن، یا برعکس.

روایت خوندنی بود که نوشتین، نهایتا علت چرایی اینکه به اون بنده خدا لقب خُله رو داده بودن با گفتن تصویر آجر تو دو دست، پیدا شد، من مخالف این لقب برای ایشونم چون متد انتظار تو صف رو بسیاری از شرکت های بزرگ مثل اپل و بسیاری از سلبریتی ها مخصوصا داخلی ها با صف فیک اجرا می کنن.باید ایشون بره دوره بذاره، در مورد برندها هم البته مصرف کننده های آمریکایی و چینی دیر یا زود به این برندها فشار میارن که این داستان ها رو تموم کنن. لااقل امیدوارم این طور شه چون در نهایت ممکنه یکی بدون قواعد بازار بیادو بدون این ضعف ها سهم بازارشون رو بدزده، اتفاقی که برای نوکیا افتاد پا لجبازی برای عدم تغییر.